U izdanju Srpske akademije nauke i umetnosti i Instituta za srpski jezik SANU, kao LVII knjiga Srpskog dijalektološkog zbornika, objavljeno je kapitalno delo Radosava Stojanovića "Crnotravski rečnik".

Profesor dr Nedeljko Bogdanović u recenziji je, između ostalog, zapisao: "... Sa Crnotravskim rečnikom, Crna Trava biće retko područje srpskog jezika, ako ne i jedino, koje ima svoju i dijalektološku monogrfiju i dijalektološki rečnik. Značaj Rečnika vidimo u obezbeđenju obilne građe za  etimološka proučavanja, čime se on direktno uključuje u građu za Etimološki rečnik srpskog jezika. Najzad, Rečnik je veliki rezultat projekta „Dijalektološka istraživanja srpskog jezičkog prostora“ Instituta za srpski jezik SANU".

Akademik dr Slobodan Remetić ističe da je Stojanović "posle višegodišnjih terenskih istraživanja govora Crne Trave (jugoistočna Srbija) sačinio obiman dijalekatski rečnik, na 1.060 strana." U ovome poslu "autor se pokazao kao dobar poznavalac svoga zavičajnog govora, a filološko obrazovanje i literarno umeće omogućili su mu da zabeleženu leksiku oblikuje u precizno delo leksikografskog opisa jednog govora udaljenog od osnovice književnog jezika, u nacionalnom i socijalnom regionu jugoistočne Srbije koji je u potpunom zamiranju".

- Crnotravski govor pripada svrljiško-zaplanjskom tipu govora u okviru prizrensko-timočke zone srpskog jezika, onako kako ju je odredio Aleksandar Belić u „Dijalektima istočne i južne Srbije“. No, ovaj govor ne zahvata samo naselja koja su u neposrednom okruženju varošice Crna Trava, niti samo sela koja pripadaju ovoj opštini, već nešto širi pojas, pružajući se prema naseljima Grdeličke klisure u kojima dominira južnomoravski govorni tip, a koja dosadašnjim dijalektološkim proučavanjima nisu bila obuhvatana – podseća Radosav Stojanović.

Rečnik je, inače, pripremljen po metodologiji po kojoj je rađena većina dijalekatskih rečnika objavljenih u izdanjima SANU i njenog Instituta za srpski jezik sa eventualnim neznatnim odstupanjima.