Većini niških škola nedostaje zelenila, pokazala Studija zelene infrastrukture

Analiza 34 školska i 12 vrtićkih dvorišta na teritoriji grada Niša pokazala je da je potrebno više uređenih zelenih površina u dvorištima osnovnih škola, jer mnoge od njih imaju više betonskih od zelenih površina i nedosteje im prirodni hlad. U Studiji zelene infrastrukture školskih i vrtićkih dvorišta stručnjaci predlažu da se školski prostori transformišu i dobiju svoje urbane šume, kišne i bio bašte, drvorede i druga ekološka rešenja.

U okviru projekta „Zelene urbane oaze – model za klimatsko-adaptivne i otpornije škole i vrtiće“, izrađena je Studija zelene infrastrukture školskih i vrtićkih dvorišta na teritoriji grada Niša, koja predstavlja važan korak ka sistemskom sagledavanju potencijala školskih prostora u kontekstu klimatskih promena i održivog urbanog razvoja.

Studija po prvi put sagledava klimatsko-adaptivne potencijale školskih i vrtićkih dvorišta u Nišu, sa fokusom na njihovu ulogu u ublažavanju efekata urbanih toplotnih ostrva, unapređenju kvaliteta vazduha, povećanju zelenih površina i stvaranju kvalitetnijeg prostora za boravak dece i građana – saopštavaju iz Grada Niša.

Kako se može videti u Studiji, najveće površine pod zelenilom imaju škole “Zoran Đinđić” i “Miroslav Antić Mika”, a za njima sledi “Njegoš”.

Sa druge strane, više betona i popločanja nego zelenila imaju osnovne škole “Dositej Obradović”, “Radoje Domanović”, “Vožd Karađorđe”, kao i škole u Gornjem Matejevcu, Humu i Sićevu.

Rezultati Studije ukazali su na potrebu za većim prisustvom uređenih zelenih površina i unapređenjem kvaliteta školskih dvorišta, posebno u zonama sa dominantno betonskim površinama i nedostatkom prirodnog hlada. Kroz dokument su definisane preporuke i modeli transformacije ovih prostora u otpornije, funkcionalnije i održivije urbane celine – navode iz Grada.

Neke od mera koje se predlažu jeste da se u dvorištima oforme zelene površine kao što su bio bašte, kišne bašte, otporni drvoredi, urbane šume, kao i da se uvede kontinuirano celogodišnje održavanje zelenih površina, a posebno navodnjavanje u najtoplijem periodu godine, savremenim sustemima kap po kap, ili rešenjima zasnovanim na prirodi, poput retenzija i kišnih bašti.

Predlaže se i formiranje edukativnih bašti i zelenih učionica na otvorenom, sadnja drveća, žbunastog i visokog rastinja, uvođenje pergola, tendi i laganih konstrukcija sa zelenim penjačicama u zonama gde prirodna senka nije odmah moguća. Za škole koje imaju veća dvorište moguć je, kažu i koncept malih urbanih šuma, kao i razvoj školskih voćnjaka i botaničkih zona

Poseban deo Studije odnosi se na konceptualno rešenje za dvorište OŠ „Miroslav Antić“, koje je razvijeno kao pilot projekat i primer mogućeg pristupa transformaciji školskih prostora u klimatski otpornije zone. Predložena rešenja podrazumevaju unapređenje zelene infrastrukture, povećanje prirodnog hlada, smanjenje efekta zagrevanja tokom letnjih meseci i stvaranje prijatnijeg ambijenta za učenike i zaposlene.